Ooit heb ik eens een mobielhoesje, of liever gezegd mobielsok, gemaakt als proefmaaksel. Deze bevalt eigenlijk zo goed dat ik hem altijd gebruik. En zo kwam het dat een medecursiste zei dat ze dat hoesje zo leuk vond, en vroeg of ik er ook een voor haar wilde maken. En, gevleid als ik me voel, doe ik dat natuurlijk graag!
Nu is mijn Sony Ericsson maar een klein mobieltje. Als ik hem tevoorschijn haal moeten mensen altijd lachen, niet alleen om de ringtone (een NS mededeling over het spoor waar de trein aankomt), maar blijkbaar is mijn mobiel verschrikkelijk uit de tijd. En dat terwijl ik hem pas een jaar of acht heb, en hij doet het prima hoor!
Mijn collega cursist heeft een veel modernere mobiel, die ook een slagje groter is. Omdat we op de cursus geen meetlat bij de hand hadden, moest ik qua maatneming wat improviseren: mobieltjes op elkaar leggen, haar mobiel in mijn hoesje passen (wat onmogelijk bleek) centimetertjes inschatten... Verder wilde ze graag een "lief" stofje.
Thuis mijn dozen met stoffen doorzocht en daar kwam dit lieve bloemige stofje tevoorschijn. Kantje erlangs, wit voeringstofje, in elkaar naaien en klaar. Dinsdag zal ik merken of ie past. Als ie te groot is, zal een kleine aanpassing voldoende zijn, en te klein, dan maak ik gewoon een nieuwe. Ik hoop stiekem op het laatste, want ik vind het zo'n leuk klusje :)
Natuurlijk moest het nieuwe hoesje even op de foto. En omdat ik mijn eigen vertrouwde hoesje niet kon passeren, heb ik die er in het hoekje linksonder bijgezet.
