Stoer

Een stiekem genomen fotootje van Mathijs met zijn nieuwe broek aan. Wat is ie stoer hè!

Nieuw tijdperk breekt aan...

De laatste twee kinderbroeken voor Mathijs zijn klaar. Als basis een joggingbroekpatroon uit een oude Ottobre. Net als voorgaande broek gemaakt van silicon poplin, en gevoerd met gaatjesstof. Eén broek is zandkleurig met opgestikte paspelzakken en pipingbandje, en één diep donkergrijs met diepe steekzakken en bont bandje langs de zijnaad. Hopelijk vindt Mathijs het bandje niet té bont, anders moet ik die er weer af slopen.

Mathijs is ondertussen zo groot geworden dat hij wel een volwassenenbroek aan kan. Een broek kopen is nog steeds geen optie, vorige week zijn we uit winkelen geweest en niks paste! Daarbij sluiten bijna alle spijkerbroeken voor heren met knopen in plaats van rits en dat vindt Mathijs érg lastig.

Daarom blijf ik voorlopig zijn broeken maar maken. Maar dan heren- in plaats van kinderbroeken. In het vervolg ga ik de Burda 8187 gebruiken. Een fijn patroon dat ik ook gebruik voor de broeken van mijn man. En ook wil ik de broeken voortaan wat sportiever maken, van tactel en met alleen pipingband als versiering. Maar voorlopig kan Mathijs weer even vooruit, dus kan ik nu aan wat anders gaan denken.

En dat zijn shirts van mooie tricootjes die ik gisteren heb binnen gekregen van de Stoffenkraam. Ook had ik nog een aardig stapeltje tricots liggen, dus voorlopig stof genoeg voor leuke shirts voor mezelf en de meiden. En tja, Elisa is nu óók al zo groot, gelukkig kan ze nog wel grote meidenshirts aan, maar ook voor haar kan ik wel op zoek gaan naar volwassen patronen. Het is echt een nieuw tijdperk met drie grote kinderen.

Elisa jarig

En ook Elisa was gisteren aan de beurt... 13 jaar is ze geworden. En 13 is echt geen ongeluksgetal, want ze is bedolven onder de cadeau's.

Mathijs jarig

Mathijs is vandaag jarig, 14 jaar alweer. Vanmorgen is hij al verwend met een stapel boeken en computerspellen, en als hij straks thuiskomt uit school kan hij aanvallen op deze overheerlijke marsepeintaart.

Hij wil nog steeds geen spijkerbroeken...

Broeken maken voor Mathijs is inmiddels mijn specialiteit geworden. Niet dat het nu mijn grootste hobby is... integendeel. De broeken worden steeds groter en saaier. Stiekem maak ik meestal toch nog een afstekend bandje langs de zijkant, maar geen felle kleuren meer want dat valt teveel op. Mathijs wil nog steeds alleen maar de broeken die ik maak, want die zijn geheel naar wens. Met steekzakken, diepe zijzakken voor zijn schoolpas en fietssleutel, lekker soepel met elastiek in de bovenkant, en niet stug zoals spijkerbroeken. De broeken die hij wil zijn nauwelijks te koop en als ik er eens een in de winkel vind past ie niet.

Mathijs is nu weer door bijna al zijn broeken heen, dus aan de slag. De eerste broek heb ik net afgerond, nu de andere nog. Silicon poplin, gaatjesvoering en bandjes liggen klaar, knippen maar.

Kamer is klaar!

Elisa had een appeltjesgroene damast gordijnstof uitgekozen. Ze heeft een andere, grotere, kledingkast gekregen. Omdat de deuren hiervan zo saai wit waren, heb ik die vervangen door een gordijn. Voor het schuine dakraam heb ik een mooie oplossing gevonden: boven en onder rails en daartussen een strak gordijn met kleine plooitjes, dat naar beide kanten open geschoven kan worden. Ook achter het bed weer een gordijn. Aan het voeteneind van het bed een boekenkastje. Ik had een mooi bijpassend dekbedovertrek maar Elisa wilde liever onder haar nieuwe Penny-dekbedovertrek slapen.
Het bureau is de naaitafel die ik beneden had staan, Elisa wilde hem graag hebben, de kleur staat ook mooi bij het hoogpolig tapijtje dat ze op de grond heeft gekregen. Voor mezelf heb ik inmiddels een andere naaitafel.
Nu moet er nog een computer op het bureau, maar Elisa is bijna jarig dus daar moet ze nog even op wachten.

Behangen!

Even geen kleding maar een kamertje dat nodig geüpdate moet worden. Elisa is toe aan een bureau met computer in haar kamer, een boekenkastje, en een grotere kledingkast. De makeover is natuurlijk pas compleet met een ander behang, en dan wel het mystieke bos van Graham & Brown Enchant dat ik er nu samen met haar opgeplakt heb. In het echt véél mooier dan op deze foto's, helaas door de lichtinval niet zo goed weergegeven, maar het gaat om het idee nietwaar? Nu de inrichting nog...

Want zeg nu zelf, voor een meisje dat dit jaar naar het voortgezet onderwijs gaat kan dit toch echt niet meer:

Laatste winterkledingstuk!

Eindelijk mijn vest, de Sylke van Farbenmix, af. Prettig model, hij zit lekker, is goed te maken van fleece, niet te dik. Handig dat de rits helemaal naar boven toe dicht kan, lekker warm die kraag zo omhoog op de fiets. Maar toch gaat de stof voor mijn andere geplande vesten nu tijdelijk de kast in. In winterdingen heb ik nu echt geen zin meer!